PERIODONTITNI DAVOLASHDA ZAMONAVIY KONSERVATIV USULLARNING KLINIK SAMARADORLIGINI BAHOLASH

Maqolada periodontitni davolashda zamonaviy konservativ usullarning klinik samaradorligi dalillarga asoslangan stomatologiya nuqtayi nazaridan baholandi. Tadqiqot birlamchi klinik tajriba emas, balki 2020–2026-yillarda e’lon qilingan S3 darajadagi klinik qo‘llanma, sistematik sharhlar, meta-tahlillar va mahalliy adabiyotlar asosidagi ikkilamchi dalillar sintezidir. Konservativ davolashning asosiy usuli professional supragingival biofilm nazorati va subgingival instrumentatsiya (scaling/root planing) ekanligi aniqlandi. EFP S3 qo‘llanmasida subgingival instrumentatsiyadan keyin 6–8 oyda probing pocket depth (PPD) o‘rtacha 1,7 mm, boshlang‘ich PPD >6 mm bo‘lgan chuqur cho‘ntaklarda 2,6 mm kamayishi, periodontal cho‘ntaklarning 74% yopilishi va bleeding on probing (BOP) 63% kamayishi qayd etilgan. 2024-yilgi tarmoq meta-tahlilida Lactobacillus reuteri asosidagi probiotiklar ayrim rejimlarda PPD va clinical attachment level (CAL) ko‘rsatkichlarini qo‘shimcha yaxshilashi mumkinligi ko‘rsatilgan. 2025-yilgi meta-tahlil fotodinamik terapiyani scaling/root planingga qo‘shish PPD va CAL bo‘yicha statistik ustunlik berishi mumkinligini ko‘rsatgan, biroq heterojenlik yuqori. Tizimli antibiotiklarning rutinda qo‘llanishi antibiotik rezistentligi va nojo‘ya ta’sirlar sabab tavsiya etilmaydi; ular faqat tanlangan yuqori xavfli holatlarda ko‘rib chiqilishi mumkin. Natijalar zamonaviy konservativ davolashning eng samarali modeli bosqichma-bosqich, individual riskga moslashtirilgan va qayta baholashga asoslangan yondashuv ekanini ko‘rsatadi.