ВЕРТЕБРОГЕН ОҒРИҚ СИНДРОМИ МАВЖУД БЕМОРЛАРНИ КЛИНИК - НЕВРОЛОГИК КЎРСАТКИЧЛАРНИНГ ГЕНДЕР ЖИҲАТДАН ҚИЁСИЙ ТАҲЛИЛИ

Тадқиқот мақсади.  Вертеброген бел–думғаза радикулопатияси (ВБДР) билан оғриган беморларда клиник симптомлар, оғриқ локализацияси ва интенсивлиги, умумий шикоятлар ҳамда жинсий фарқларни таҳлил қилиш орқали беморларнинг функционал ва психоэмоционал ҳолатини баҳолаш.
Материаллар ва усуллар:
Тадқиқотда 18–59 ёшдаги 289 нафар ВБДР билан оғриган беморлар қамраб олинди, шулардан 155 нафари аёллар ва 134 нафари эркаклар. Беморлар клиник гуруҳларга (1–ўткир, 2–ўткир-ости, 3–сурункали) ажратилди. Таҳлил қуйидаги кўрсаткичлар бўйича амалга оширилди: клиник симптомлар (люмбалгия, люмбоишиалгия, мионеврал симптомлар), оғриқ локализацияси ва тури, ҳаракат функциялари ва рефлекслар, қўшимча суяк-бўғим патологиялари, метаболик кўрсаткичлар (тана массаси индекси, холестерин) ва оғриқ синдромининг давомийлиги. Статистик таҳлил жинсий фарқларни баҳолаш учун қўлланилди.
Натижалар: Тадқиқот натижаларига кўра, аёлларда люмбалгия, люмбоишиалгия, мионеврал симптомлар ва қўшимча суяк-бўғим патологиялари эркакларга нисбатан статистик жиҳатдан кўпроқ рўйхатга олинди (p<0,05). Чап ва ўнг томон радикулопатия, ҳаракат функциясининг бузилиши ва рефлекслар сусайиши бўйича жинсий фарқ статистик аҳамиятли эмас эди (p>0,05). Барча гуруҳларда оғриқнинг энг кўп учрайдиган локализацияси бел–думғаза ва оёқлар бўлиб, аёлларда асосан бел–думғаза, эркакларда эса бел–думғаза ва оёқларда тарқалган. Оёқдаги локализация энг кам учраган. Умумий шикоятлар сони ва интенсивлиги клиник гуруҳ ва беморлик давомийлиги билан боғлиқ равишда ортиб борган, сурункали даврда функционал чекловлар ва психоэмоционал таъсирлар сезиларли даражада кўрсатилди. Ўртача оғриқ давомийлиги 8,63±4,59 йилни ташкил этди, аёлларда 9,25±2,25, эркакларда 8,79±3,45 йил. Хулоса: ВБДРда клиник симптомлар ва қўшимча суяк-бўғим патологиялари аёлларда кўпроқ учрайди, оғриқ локализацияси ва тури эса асосан бел–думғаза ва оёқларда тарқалишда жинсий фарқни кўрсатади. Сурункали шаклда беморларда функционал чекловлар ва психоэмоционал таъсирлар ортиши қайд этилди, оғриқ синдроми ва клиник белгилари узоқ муддатли давом этади, шу билан бирга стресс ва метаболик омиллар унинг оғирлик даражасига таъсир қилади.