“NOGIRON BOLALARNI HAYOTGA MOSLASHUVIDA TIBBIY MUNOSABATLARNING O’RNI”

Mazkur maqola Jismoniy va (yoki) ruhiy rivojlanishida nuqsonlari bo‘lgan bolalar ota-onasi yoki ota-onasining o‘rnini bosuvchi shaxslarning arizasiga ko‘ra O‘zbekiston Respublikasining Davlat byudjeti, homiylik va boshqa jamg‘armalarning mablag‘lari hisobidan, shuningdek ota-onasi yoki ota-onasining o‘rnini bosuvchi shaxslarning mablag‘lari hisobidan ijtimoiy muhofaza tizimi muassasalarida saqlanishlari mumkin. Nogironligi bo‘lgan, o‘ziga o‘zi xizmat ko‘rsatish qobiliyatini qisman yoki to‘liq yo‘qotgan va o‘zgalarning doimiy parvarishiga muhtoj bo‘lgan shaxslarga ularning uyida hamda vakolatli davlat organlarining ixtisoslashtirilgan statsionar muassasalarida qonunchilikda belgilangan tartibda xizmatlar ko‘rsatiladi. Bu muassasalarda ijtimoiy xizmatlar ko‘rsatish bilan bir qatorda hayot faoliyati uchun tegishli shart-sharoitlar ta’minlanadi, tibbiy xizmatlar ko‘rsatiladi, shuningdek mehnat faoliyati va dam olish tashkil etiladi. Analizatorlar, tayanch-harakat tizimi va nogiron bolalarning bilim faoliyatidagi buzilishlar buzilgan fazilatlarni yaxshilashga qaratilgan qo'shimcha ta'lim mazmunini rivojlantirish zarurligini asoslaydi. Mahalliy tadqiqot materiallari nogiron bolalar uchun qo'shimcha ta'lim modellarini to'liq aks ettirmaydi. Maqolada Rossiya Federatsiyasi Ta’lim va fan vazirligi tomonidan tashkil etilgan “Mutaxassislarning malakasini oshirish loyihasi doirasida olib “ borilgan tadqiqot materiallari keltirilgan.[1]